Οι βιαστικοί του ελληνικού μπάσκετ (και του αθλητισμού εν γένη) ενδεχομένως απογοητεύτηκαν από το ξεκίνημα των εμφανώς ανέτοιμων Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα. Έστω κι αν ο ένας νίκησε τη Μάλαγα, ενώ ο άλλος έχασε στην παράταση από την Λιέτουβος. Ψυχραιμία όμως, γιατί μέσα από μια μέτρια εμφάνιση και μια ήττα υπάρχουν στοιχεία που άρεσαν πολύ. Κυρίως των ερυθρόλευκων. Δεν περιμέναμε την Πέμπτη και την Παρασκευή για να αντιληφθούμε ότι κι οι δύο έχουν μετριότατη εικόνα στην παρούσα φάση. Ήταν ορατό από την Δευτέρα και μάλιστα δια γυμνού οφθαλμού.
Οι δυο συνεχόμενες φορές πρωταθλητές Ευρώπης όμως είναι ένα επίπεδο παραπάνω. Επίσης ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Κι αρκεί ένα χάδι στο γκάζι για να σκορπίσουν την Μάλαγα του Ντράγκιτς που είχε τα ηνία για τρεις περιόδους, αλλά δεν άντεξε μέχρι τέλους.
Ο Ολυμπιακός απόψε είχε πολλά downs και μερικά πολύ (μα πάρα πολύ) δυναμικά ups που δίνουν σαφή εικόνα υπεροχής. Φυσικά πρέπει να μεγαλώσει αυτά τα διαστήματα και να μεγιστοποιήσει τα θετικά του στοιχεία.
Ο Ολυμπιακός κυρίως κράτησε στην άμυνά του εντυπωσιακά κι αν ήταν σχετικώς πιο αποτελεσματικός στην επίθεση θα είχε καθαρίσει πολύ νωρίτερα. Δυο πράγματα μου άρεσαν πολύ στον δυο συνεχόμενες φορές πρωταθλητή Ευρώπης.
Πρώτα ο Λοτζέσκι που ενδεχομένως αποδειχθεί λίρα εκατό στη φετινή χρονιά. Ουσιαστικός παίκτης, χωρίς κορδέλες, φιοριτούρες και λουλούδια. Σε άμυνα και επίθεση.
Μετά ο Πέτγουέι που διαψεύδει πανηγυρικά όσους έλεγαν ότι είναι μόνο για ομάδες τύπου Ρεθύμνου ή τους πιο αυστηρούς (κυνικούς ή απλώς χιουμορίστες) που έκαναν λόγο για παίκτη του τσίρκο Μεντράνο και για μπασκετμπωλίστα Πάνο Κιάμο. Μακάρι να «τραγουδάει» έτσι μέχρι το τέλος της σεζόν. Ο άνθρωπος προσαρμόζεται στις ανάγκες του Ολυμπιακού και κάνει όλες τις δουλειές στο παρκέ, βάζοντας ενθουσιασμό και στοιχεία που ο αντίπαλος δεν περιμένει. Ο τύπος είναι χάρμα οφθαλμών.
Στην τέταρτη περίοδο είδαμε τον πολύ καλό Μάντζαρη που τόσο μας έλειψε. Φοβερή άμυνα, καθοριστικό τρίποντο ψυχολογίας, όταν οι ερυθρόλευκοι πέρασαν με τρεις πόντους.
Επίσης πολύ πιο ουσιαστικός ο Σλούκας, με τεράστια αυτοπεποίθηση και γενικώς στοιχεία ηγέτη, όταν χρειάζεται. Καμία έκπληξη.
Άρα πλέον πιθανό κενό του Λο στην περιφέρεια απλά δεν φαίνεται.
Ο Ντάνστον θετικότατος, αν δούμε το πράγμα σε βάθος χρόνου.
Φυσικά και δεν μας αρέσει ακόμα η επίθεση των ερυθρόλευκων, ασφαλώς και κάνει πολλά λάθη, προφανώς του λείπει ρυθμός και διάρκεια. Είναι όλα όμως στοιχεία που μπορούν να διορθωθούν την κατάλληλη στιγμή. Και κουτουλιές θα έρθουν και κακές βραδιές θα συναντήσουν. Η ομάδα όμως έχει βάθος και είναι καλή. Επίσης, στην κάθε θέση υπάρχουν παίκτες τέτοιων χαρακτηριστικών (κόντρα ρόλοι) που διευκολύνουν πολύ το ροτέισον του Μπαρτζώκα. Δεν του βγαίνει πλέον το λάδι και δεν σπάει το κεφάλι του για να τους έχει όλους ευχαριστημένους. Δεν χρειάζεται να κοουτσάρει με το ρολόι. Άλλωστε είναι πλέον ορατό ότι παίρνει τις αποφάσεις με πολύ μεγαλύτερη άνεση και αυτοπεποίθηση.
Δεν είναι ο ενθουσιασμός μετά από μια νίκη. Είναι συμπεράσματα που αναφέρονται σε συγκεκριμένο αγώνα, επαναλαμβάνοντας ότι η ομάδα λογικά δεν είναι έτοιμη, ούτε καλή. Τόσο όσο θέλει κι ο ίδιος ο προπονητής της. Ουαί και αλίμονο όμως αν ήταν Οκτώβρη μήνα.
Επίσης, αυτός ο Πλάθα τι παλικάρι Θεέ μου. Καταλαβαίνω γιατί ήταν ο βασικός αντίπαλος του Τρινκιέρι για την έρημη εθνική μας ομάδας. Πάρε τον έναν και χτύπα τον άλλον στον τοίχο. Χαμπάρι δεν πήρε τι του 'φτιαξε ο Μπαρτζώκας. Οι δε αλλαγές του ήταν ότι πρέπει για να παίξει ο Ολυμπιακός πικ εντ ρολ στην επίθεση και στην άμυνα να κάνει πιο εύκολη τη ζωή του ανεβάζοντας στοιχειωδώς την πίεση. Κι έτσι η Μάλαγα θα μείνει πάντα Μάλαγα. Δεν περιμέναμε και κάτι πολύ καλύτερο άλλωστε.
Εν κατακλείδι: Οι μεν αφήστε κατά μέρους την απογοήτευση. Οι δε σταματήστε τα περί τρίτου συνεχόμενου στέμματος. Είναι πάρα πολύ νωρίς...
Οι δυο συνεχόμενες φορές πρωταθλητές Ευρώπης όμως είναι ένα επίπεδο παραπάνω. Επίσης ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Κι αρκεί ένα χάδι στο γκάζι για να σκορπίσουν την Μάλαγα του Ντράγκιτς που είχε τα ηνία για τρεις περιόδους, αλλά δεν άντεξε μέχρι τέλους.
Ο Ολυμπιακός απόψε είχε πολλά downs και μερικά πολύ (μα πάρα πολύ) δυναμικά ups που δίνουν σαφή εικόνα υπεροχής. Φυσικά πρέπει να μεγαλώσει αυτά τα διαστήματα και να μεγιστοποιήσει τα θετικά του στοιχεία.
Ο Ολυμπιακός κυρίως κράτησε στην άμυνά του εντυπωσιακά κι αν ήταν σχετικώς πιο αποτελεσματικός στην επίθεση θα είχε καθαρίσει πολύ νωρίτερα. Δυο πράγματα μου άρεσαν πολύ στον δυο συνεχόμενες φορές πρωταθλητή Ευρώπης.
Πρώτα ο Λοτζέσκι που ενδεχομένως αποδειχθεί λίρα εκατό στη φετινή χρονιά. Ουσιαστικός παίκτης, χωρίς κορδέλες, φιοριτούρες και λουλούδια. Σε άμυνα και επίθεση.
Μετά ο Πέτγουέι που διαψεύδει πανηγυρικά όσους έλεγαν ότι είναι μόνο για ομάδες τύπου Ρεθύμνου ή τους πιο αυστηρούς (κυνικούς ή απλώς χιουμορίστες) που έκαναν λόγο για παίκτη του τσίρκο Μεντράνο και για μπασκετμπωλίστα Πάνο Κιάμο. Μακάρι να «τραγουδάει» έτσι μέχρι το τέλος της σεζόν. Ο άνθρωπος προσαρμόζεται στις ανάγκες του Ολυμπιακού και κάνει όλες τις δουλειές στο παρκέ, βάζοντας ενθουσιασμό και στοιχεία που ο αντίπαλος δεν περιμένει. Ο τύπος είναι χάρμα οφθαλμών.
Στην τέταρτη περίοδο είδαμε τον πολύ καλό Μάντζαρη που τόσο μας έλειψε. Φοβερή άμυνα, καθοριστικό τρίποντο ψυχολογίας, όταν οι ερυθρόλευκοι πέρασαν με τρεις πόντους.
Επίσης πολύ πιο ουσιαστικός ο Σλούκας, με τεράστια αυτοπεποίθηση και γενικώς στοιχεία ηγέτη, όταν χρειάζεται. Καμία έκπληξη.
Άρα πλέον πιθανό κενό του Λο στην περιφέρεια απλά δεν φαίνεται.
Ο Ντάνστον θετικότατος, αν δούμε το πράγμα σε βάθος χρόνου.
Φυσικά και δεν μας αρέσει ακόμα η επίθεση των ερυθρόλευκων, ασφαλώς και κάνει πολλά λάθη, προφανώς του λείπει ρυθμός και διάρκεια. Είναι όλα όμως στοιχεία που μπορούν να διορθωθούν την κατάλληλη στιγμή. Και κουτουλιές θα έρθουν και κακές βραδιές θα συναντήσουν. Η ομάδα όμως έχει βάθος και είναι καλή. Επίσης, στην κάθε θέση υπάρχουν παίκτες τέτοιων χαρακτηριστικών (κόντρα ρόλοι) που διευκολύνουν πολύ το ροτέισον του Μπαρτζώκα. Δεν του βγαίνει πλέον το λάδι και δεν σπάει το κεφάλι του για να τους έχει όλους ευχαριστημένους. Δεν χρειάζεται να κοουτσάρει με το ρολόι. Άλλωστε είναι πλέον ορατό ότι παίρνει τις αποφάσεις με πολύ μεγαλύτερη άνεση και αυτοπεποίθηση.
Δεν είναι ο ενθουσιασμός μετά από μια νίκη. Είναι συμπεράσματα που αναφέρονται σε συγκεκριμένο αγώνα, επαναλαμβάνοντας ότι η ομάδα λογικά δεν είναι έτοιμη, ούτε καλή. Τόσο όσο θέλει κι ο ίδιος ο προπονητής της. Ουαί και αλίμονο όμως αν ήταν Οκτώβρη μήνα.
Επίσης, αυτός ο Πλάθα τι παλικάρι Θεέ μου. Καταλαβαίνω γιατί ήταν ο βασικός αντίπαλος του Τρινκιέρι για την έρημη εθνική μας ομάδας. Πάρε τον έναν και χτύπα τον άλλον στον τοίχο. Χαμπάρι δεν πήρε τι του 'φτιαξε ο Μπαρτζώκας. Οι δε αλλαγές του ήταν ότι πρέπει για να παίξει ο Ολυμπιακός πικ εντ ρολ στην επίθεση και στην άμυνα να κάνει πιο εύκολη τη ζωή του ανεβάζοντας στοιχειωδώς την πίεση. Κι έτσι η Μάλαγα θα μείνει πάντα Μάλαγα. Δεν περιμέναμε και κάτι πολύ καλύτερο άλλωστε.
Εν κατακλείδι: Οι μεν αφήστε κατά μέρους την απογοήτευση. Οι δε σταματήστε τα περί τρίτου συνεχόμενου στέμματος. Είναι πάρα πολύ νωρίς...
Πηγή: www.sportdog.gr
0 comments:
Post a Comment