(Παναγιώτης Γκαραγκάνης)

Ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης γράφει για τον Ολυμπιακό των αγωνιστικών ξεσπασμάτων, που στο φετινό Πρωτάθλημα σκοράρει μαζεμένα και κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο. Τα τέσσερα γκολ από το 66' μέχρι το 87' στην έδρα του Πλατανιά (1-4), αποτελούν το έκτο παράδειγμα σε οκτώ φετινούς αγώνες της Super League.

Μπορεί να κουράζει η συχνή αναφορά στη φετινή δυναμική του ερυθρόλευκου έμψυχου δυναμικού, αλλά δεν παύει να είναι η πραγματικότητα.
Και στους αγώνες εντός συνόρων, η ποιότητα, οι ατομικές εξάρσεις και ενέργειες ορισμένων ποδοσφαιριστών, κάποιοι ωραίοι συνδυασμοί από παίκτες που αποδεδειγμένα ξέρουν τι να κάνουν με και χωρίς την μπάλα, φτάνουν και περισσεύουν. Θα υπάρξουν και κάποια βράδια, όπου κυριολεκτικά τίποτα δεν θα πηγαίνει καλά ούτε σε ομαδικό ούτε σε ατομικό επίπεδο, αλλά θα είναι οι εξαιρέσεις, που απλά θα επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Ο Ολυμπιακός δεν ήταν καλός στα Χανιά κόντρα στον Πλατανιά. Η ιστορία, όμως, έγραψε ανατροπή και τέσσερα γκολ σε διάστημα 21 λεπτών. Η ιστορία γράφει πως ο Ολυμπιακός έχει 24 γκολ σε 8 αγωνιστικές. Μέσο όρο τρία γκολ ανά παιχνίδι. Με τα 18 από τα 24 γκολ να έχουν επιτευχθεί στο δεύτερο ημίχρονο, κάτι που σημαίνει πως πιάνει τόπο η πολύ καλή δουλειά του προπονητικού επιτελείου και του Μίτσελ στον τομέα της φυσικής κατάστασης κατά τη διάρκεια της σκληρής καλοκαιρινής προετοιμασίας. Η ομάδα έχει αντοχές και προσπαθεί για το γκολ μέχρι το τελευταίο λεπτό.Ο Ολυμπιακός έχει το ρόστερ και τον τρόπο για να ανατρέπει μέσα σε τρία λεπτά το εις βάρος του σκορ κόντρα στον Ατρόμητο στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" (2η αγωνιστική), να πετυχαίνει τέσσερα γκολ στην έδρα του Λεβαδειακού από το 70' μέχρι το 91' (3η αγωνιστική), να "καθαρίζει" από το πρώτο μέρος την Ξάνθη στο Φάληρο με σκορ 3-0 (4η αγωνιστική), να φεύγει από την έδρα του Πανιωνίου με το "διπλό" χωρίς να φορτσάρει, πετυχαίνοντας δύο γκολ στο δεύτερο μέρος μέσα σε 14 λεπτά (6η αγωνιστική), να βάζει εντός έδρας τέσσερα γκολ στη Βέροια στο δεύτερο ημίχρονο (7η αγωνιστική), να μετατρέπει σε 1-4 στο 87', το εις βάρος του 1-0 από τον Πλατανιά του 66ου λεπτού (8η αγωνιστική)...

Όταν η φετινή ομάδα βρίσκει το δρόμο προς τα δίχτυα, ακολουθεί ξέσπασμα, και τα γκολ έρχονται μαζεμένα, καθώς εκτός από τη δεδομένη ποιότητα του ρόστερ παρατηρούμε και ζηλευτή αποτελεσματικότητα. Στα Χανιά, ο Πλατανιάς άντεξε 66 λεπτά. Και ο Ολυμπιακός μετέτρεψε σε γκολ τις 4 από τις 16 τελικές προσπάθειες που είχε στο ματς. Οι γηπεδούχοι, οι οποίοι αδικούνται από το γεγονός πως δεν έχουν ακόμα νίκη στο Πρωτάθλημα, αιφνιδίασαν τον Ολυμπιακό, πετυχαίνοντας γκολ στην πρώτη ευκαιρία του αγώνα με τον Νταβίντ Τόρες στο 2'. Βέβαια, στην αντεπίθεση από την οποία προήλθε το γκολ, οι Πειραιώτες "πιάστηκαν στον ύπνο". Κόντρα στην Μπενφίκα, την προσεχή Τετάρτη, τέτοιες "επιστροφές-καταστροφές" απαγορεύονται. Με ένα βολέ του τερματοφύλακα, ο Πλατανιάς βγήκε με τρεις παίκτες στην κόντρα επίθεση έναντι μόλις δύο φιλοξενούμενων. Από εκεί και πέρα, ο Ολυμπιακός είχε μία ανούσια υπεροχή και άφησε ένα ολόκληρο ημίχρονο να πάει χαμένο. Τέσσερις ευκαιρίες με Μήτρογλου, Μανωλά, και δύο με Σαβιόλα, με τελευταία καλή στιγμή στο 32'.

Ορισμένες φορές η ομάδα δείχνει εγκλωβισμένη σε αυτό το 4-4-2. Για παράδειγμα, στον αγώνα με τον Πλατανιά ο Ολυμπιακός είχε την κατοχή με το μέρος του, αλλά δεν κυκλοφορούσε σωστά την μπάλα. Ο Εντινγκά θα είναι χρήσιμος σε παιχνίδια, όπου η ομάδα θα συναντήσει πίεση και θα βρεθεί αρκετές φορές σε θέση άμυνας. Κυρίως στην Ευρώπη, δηλαδή. Είναι το μοναδικό καθαρόαιμο "εξάρι" του ρόστερ και παίκτης "ειδικών αποστολών". Υστερεί στο δημιουργικό κομμάτι και δεν... απλώνει το παιχνίδι της ομάδας όπως πρέπει. Ο Σάμαρης έπαιξε για δύο στο πρώτο μέρος, προσπαθώντας να "σπάσει" την μπάλα στα πλάγια και να "ανοίξει" το παιχνίδι από εκεί, αλλά και να δημιουργήσει από τον άξονα κυρίως με γεμίσματα. Βάις και Φουστέρ, που έπαιξαν στις πτερυγες, δεν βοήθησαν σε αυτό το διάστημα και οι δύο επιθετικοί έμοιαζαν αποκομμένοι από το υπόλοιπο σύνολο. Ο Σαβιόλα έχει χάσει μεγάλο μέρος της εκρηκτικότητάς του (σήμα κατατεθέν της καριέρας του), αυτό είναι πασιφανές, αλλά παραμένει ένας επικίνδυνος περιφερειακός επιθετικός, που όταν βρει την ευκαιρία θα την εκμεταλλευτεί είτε για τον ίδιο είτε για κάποιον συμπαίκτη του.Με την έναρξη του δεύτερου μέρους, ο Μίτσελ έκανε δύο γρήγορες αλλαγές και για μία ακόμα φορά είδε τις επιλογές του από τον πάγκο να δικαιώνονται. Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι διόρθωσε προσωπικά του λάθη στον καταρτισμό της αρχικής εντεκάδας, αλλά δεν παύει να παίρνει τα ρίσκα του και να "ζει και να πεθαίνει" με αυτά. Και μέχρι στιγμής στη φετινή σεζόν, ουσιαστικά μόνο με την Παρί Σεν-Ζερμέν γύρισαν μπούμερανγκ αυτά τα ρίσκα που παίρνει ο κόουτς. Για πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, είναι το ερώτημα που γεννάται, αλλά η πορεία αυτής της ποδοσφαιρικής χρονιάς θα δείξει.

Το σύστημα, λοιπόν, παρέμεινε 4-4-2, ωστόσο με την είσοδο του Ντομίνγκες αντί του Εντινγκά η ομάδα δεν έπαιζε με δύο κεντρικούς μέσους, αλλά με έναν, καθώς ο "Τσόρι" είχε ελεύθερο ρόλο στη μεσαία γραμμή, παίζοντας μπροστά από τον Σάμαρη και πίσω από τους Σαβιόλα-Μήτρογλου. Επίσης, η ομάδα είχε δύο καθαρόαιμους εξτρέμ, με την είσοδο του Κάμπελ αντί του Φουστέρ, με τον Κοσταρικανό να προκαλεί περισσότερα ρήγματα από τη δεξιά πτέρυγα της μεσοεπιθετικής γραμμής. Ο Μίτσελ ρίσκαρε ακόμα περισσότερο στο 65', όταν ο Μανιάτης πέρασε στο ματς αντί του Αβραάμ, με τον Σάμαρη να μετατοπίζεται σε ρόλο αριστερού στόπερ. Θυμίζουμε πως κάτι ανάλογο, αλλά με διαφορετικό παίκτη, είχε συμβεί στον περυσινό τελικό Κυπέλλου, όταν προς το τέλος του αγώνα και σε ολόκληρη την παράταση ο Φέισα είχε αγωνιστεί ως στόπερ, από τη στιγμή του τραυματισμού του Χολέμπας, ο οποίος απλά περιφερόταν μέσα στο γήπεδο. Ο Μίτσελ συνηθίζει να "γυρνάει" τον αμυντικό χαφ στο κέντρο της άμυνας, όταν υπάρχει άμεση ανάγκη.

Ο Ντομίνγκες βελτίωσε την κυκλοφορία της μπάλας και ομόρφυνε το παιχνίδι του Ολυμπιακού. Μοίρασε υποδειγματικά την μπάλα τόσο από τον άξονα όσο και από τις πτέρυγες, ενώ το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι πως δεν διστάζει να δοκιμάσει το πόδι του εκτός περιοχής. Τρεις φορές το έκανε στα Χανιά, υποχρεώνοντας τον Γιωργαλλίδη σε δύο εκπληκτικές επεμβάσεις και ένα σταθερό μπλοκάρισμα. Έχει εμπιστοσύνη στα πόδια του και το αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία. Χρειαζόταν μία τέτοια πειστική εμφάνιση, αφού το τελευταίο διάστημα αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα. Ένας τραυματισμός τον πήγε πίσω και άργησε να επιστρέψει σε υψηλά στάνταρ απόδοσης. Έδωσε, μάλιστα, την τρίτη του ασίστ στη φετινή Super League, στο 1-2 του Μήτρογλου. Οι ερυθρόλευκοι μέσα σε επτά λεπτά, από το 66' μέχρι το 73', ανέτρεψαν την εις βάρος τους κατάσταση. Βέβαια, χρειάστηκε ένα αυτογκόλ του Φερνάντες για να επέλθει η ισορροπία στο σκορ, αλλά η αλήθεια είναι πως μετά το 60' η ομάδα αύξησε την πίεση της προς τον αντίπαλο και φαινόταν θέμα χρόνου να βρει το δρόμο προς τα δίχτυα. Το 1-2 με τον "πιστολέρο" ήρθε στο 68' και σε εκείνο το σημείο ήρθε η φυσιολογική... κατάρρευση των γηπεδούχων, που δέχθηκαν ακόμα δύο γκολ από τον Σαβιόλα στο 73' και τον Βάις στο 87'. Στο τελευταίο ημίωρο του αγώνα ο Ολυμπιακός πίεσε περισσότερο και έβγαλε την ένταση που έπρεπε στο ματς.Το πρώτο ματς από ένα γκρουπ επτά απαιτητικών και συνεχόμενων αγώνων ολοκληρώθηκε με νίκη για τον Ολυμπιακό, αλλά από εδώ και πέρα ο βαθμός δυσκολίας ολοένα και θα αυξάνεται. Η προσωπική μου άποψη δεν έχει αλλάξει: η ομάδα εξακολουθεί να παίζει άναρχο ποδόσφαιρο και να βασίζεται ξεκάθαρα στο ατομικό ταλέντο και την ποιότητα των ποδοσφαιριστών της. Είναι τελείως άσκοπη η σύγκριση του περυσινού Ολυμπιακού με τον Ολυμπιακό της φετινής σεζόν. Πέρυσι, το ρόστερ δεν ξεχείλιζε από ποιότητα. Φέτος, ο αντίπαλος δεν ξέρει από πού και πώς θα του 'ρθει, αλλά και ποιος θα του κάνει τη ζημιά. Από ποιον να πρωτοφυλαχθεί; Πότε θα είναι ο Μήτρογλου (με τον... αέρα πια του βασικού και αναντικατάστατου), ο Σαβιόλα, ο Φουστέρ, ο Βάις, ο Κάμπελ, ο Μανιάτης, Ντομίνγκες, ο Ολαϊτάν, ο Στσέποβιτς, που βοήθησε με Φωκικό για το Κύπελλο και με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη για το Πρωτάθλημα... Έξι στους εννέα είναι καινούργια πρόσωπα στην ομάδα. Μην ξεχνάμε, επίσης, πόσο καθοριστικός είναι μέχρι στιγμής ο Ρομπέρτο στην εστία, ο Σάμαρης πηγαίνει πολύ καλά στο χώρο του κέντρου, ενώ σίγουρα η ομάδα περιμένει περισσότερα και από τους υπόλοιπους νεοαποκτηθέντες (Εντινγκά, Γιαταμπαρέ, Μετζανί, Μπονγκ, Σαλίνο, Μιγκέλ Τόρες), κατά τη διάρκεια της σεζόν.
Πλέον, η σκέψη όλων στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο βρίσκεται στο επικείμενο παιχνίδι με την Μπενφίκα στην Πορτογαλία, στο πλαίσιο της 3ης αγωνιστικής του Champions League. Τελείως διαφορετικές απαιτήσεις, άλλο αγωνιστικό επίπεδο, πολύ ανταγωνιστικός ο αντίπαλος... Λέτε και διαφορετικός τρόπος προσέγγισης από τον προπονητή του Ολυμπιακού; Συμφωνείτε πως στη Λισαβόνα θα χρειαστεί από την αρχή και ένας τρίτος χαφ στο χώρο του κέντρου; Αυτό θα είναι το θέμα της στήλης στο επόμενο άρθρο.

ΥΓ1: Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα Πρωταθλήματος μετά τις 21 Απριλίου. Και μάλιστα ως βασικός. Ας είμαστε και λίγο επιεικείς με τον αρχηγό. Θέλει διαδοχικά παιχνίδια στα πόδια του για να γίνει ξανά ο παλιός καλός Αβραάμ. Χωρίς να παίζει, θα αργήσει κι άλλο να βρει τα πατήματά του. Ξέρουμε την αξία του, οπότε δεν χρειάζονται περαιτέρω σχόλια.

ΥΓ2: Είχαμε συνηθίσει στα χατ-τρικ και το ένα γκολ μας... κακοφαίνεται! Ο Μήτρογλου συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε πριν από τη διακοπή λόγω των προκριματικών του Μουντιάλ. Έφτασε τα 13 γκολ στη σεζόν με τον Ολυμπιακό και ελπίζουμε στη Λισαβόνα να απομακρυνθεί από τον "γρουσούζικο" αυτό αριθμό.

ΥΓ3: Αυτός είναι ο Βάις. Με τα θετικά και τα αρνητικά του. Δεν είναι συνεπής αμυντικά, δεν συμμετέχει ιδιαίτερα στο κομμάτι της συνολικής αμυντικής λειτουργίας, αλλά με μία του ενέργεια μπορεί να κάνει τη διαφορά και... σβήνει τα κακώς κείμενα. Τη φορά αυτή διέσχισε σχεδόν όλο το γήπεδο και σκόραρε ένα υπέροχο γκολ σε αντεπίθεση.

Πηγή : www.redplanet.gr