Ο Σαλίνο έφτασε στο Λιμάνι το περσινό καλοκαίρι δίχως τυμπανοκρουσίες και διθυράμβους. Είχε συμφωνήσει με τους ερυθρόλευκους λίγους μήνες πριν, άργησε να ανακοινωθεί, αλλά συμμετείχε κανονικά στην καλοκαιρινή προετοιμασία του Ολυμπιακού σε Αυστρία και Γερμανία. Εκεί όπου μάλλον δε εντυπωσίασε με την εν γένει παρουσία του σε προπονήσεις και φιλικά, ενώ μετά και τα πρώτα επίσημα ματς δεν είχε καταφέρει να πείσει πως έχει τις δυνατότητες να κάνει την διαφορά στο δεξί άκρο της άμυνας των Πειραιωτών.
Οι τεχνικές αρετές και το επιθετικό ένστικτο του Σαλίνο ήταν ορατά από την αρχή. Γρήγορος, με σωστές συνεργασίες με τον χαφ της πλευράς του, καλή τεχνική για αμυντικογενής ποδοσφαιριστής και ορθές μεταβιβάσεις. Ωστόσο στα ανασταλτικά του καθήκοντα, ο Βραζιλιάνος άσος έδειχνε μια αδυναμία.
Έμοιαζε να ξεχνιέται μπροστά σε κάποιες φάσεις, ενώ δεν είχε ανάλογη συνεργασία με τους στόπερ της ομάδας. Εύλογη η ανησυχία που άρχισε να δημιουργείται. "Τι θα κάνει ο Σαλίνο στα μεγάλα ματς;"
Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος...
Τα μεγάλα ματς (τουλάχιστον μέχρι τα επόμενα) ήρθαν λοιπόν και ο Λεάντρο Σαλίνο βάλθηκε να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο, λες και το κράταγε για... ειδικές συνθήκες. Στην Λεωφόρο και το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό είναι ο πιο σταθερός παίκτης του Ολυμπιακού σε όλο το 90λεπτο. Σοβαρός, ήρεμος, δυνατός και μετρημένος, πήρε την ταυτότητα του Ζέκα στο πρώτο ημίχρονο και έπαιξε δίχως ρίσκα στην επανάληψη προτιμώντας να "κλειδώσει" αμυντικά την πλευρά του στο διάστημα που πίεσαν οι πράσινοι.
Στο "καπάκι" ήρθε η μεγάλη ευρωπαϊκή αναμέτρηση με την Μπενφίκα, όπου και πάλι ο Βραζιλιάνος ήταν ανάμεσα τους 2-3 παίκτες του Ολυμπιακού (πλην του ασυναγώνιστου Ρομπέρτο...) που στάθηκαν πραγματικά στο ύψος των περιστάσεων από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης.
Ειδικά στην επανάληψη, όταν και οι φιλοξενούμενοι αύξαναν σταδιακά ολοένα και περισσότερο την πίεση τους στα καρέ του Ρομπέρτο, ο Σαλίνο υπερασπίστηκε με σθένος την δεξιά πλευρά της άμυνας των ερυθρολεύκων, δεν μάσησε στις ψευτομαγκιές των Λίμα, Σίλβιο και Καρντόσο (ο τελευταίος πριν γίνει αλλαγή πήρε μια γεύση από την σκληράδα του Λεάντρο), ενώ είχε τα ψυχικά -κυρίως- αποθέματα να κάνει μια ξέφρενη κούρσα στις καθυστερήσεις του αγώνα, ξεκινώντας πίσω από την μεσαία γραμμή και φτάνοντας μέχρι απέναντι στον Αρτούρ, όταν και αποκαμωμένος από την κούραση δεν είχε δύναμη να ολοκληρώσει την προσπάθεια του.
Όσο μπόι του λείπει, τόσο αγωνιστικό τσαμπουκά έχει ο Σαλίνο. Και παρά το αδιάφορο ξεκίνημα του με την φανέλα του Ολυμπιακού, σε δύο συνεχόμενα ματς με υψηλό δείκτη δυσκολίας (το καθένα για τους δικούς του λόγους) έδειξε πως έχει όλα τα φόντα να αποτελέσει μια πολύ αξιόπιστη λύση στο δεξί άκρο της άμυνας των Πειραιωτών. Την καταλληλότερη στιγμή ο Βραζιλιάνος φανέρωσε τις πραγματικές του ικανότητες, δικαιώνοντας όσους επέλεξαν να του εμπιστευθούν μια θέση στο ρόστερ του Ολυμπιακού.
Πηγή: www.redplanet.gr
0 comments:
Post a Comment