Η ιστορία του «κοτοπουλά» της Λισσαβώνας, Ρομπέρτο που πήρε την εκδίκησή του και «σπάει» και τη «κατάρα» του ξένου γκολκίπερ στο Ολυμπιακό.
Στα 27 του είχε κάνει σούπερ μεταγραφές (για γκολκίπερ). Το καλοκαίρι του 2010, η Μπενφίκα είχε δώσει 8,5 εκατομμύρια για να τον πάρει από την Ατλέτικο. Ενα χρόνο μετά, η Σαραγόσα 8,6 εκατ. στους Πορτογάλους. Και το καλοκαίρι, 6 η Ατλέτικο, πάλι στη Μπενφίκα, στην οποία- στο μεταξύ- είχε επιστρέψει.
Ενας περίεργος κύκλος καριέρας και χρημάτων (πάνω από 26 εκατ.!), πάντα μεταξύ ίδιων συλλόγων, για έναν γκολκίπερ όμως που δεν μπορούσε να στεριώσει πουθενά. Κι αυτό ήταν το λιγότερο. Η εμπειρία στη Λισσαβώνα ήταν τραυματική. Το σκιτσάκι με το κοτόπουλο τον ακολουθούσε παντού. Ο κόσμος δεν ήθελε να βλέπει τον «κοτοπουλά». Η επιμονή του Μίτσελ για απόκτηση γκολκίπερ τον έφερε στα μέρη μας. Πού να 'ξερε εκείνο το ζεστό μεσημέρι της 25ης Ιουλίου, όταν έφτασε στην Αθήνα ότι θα ξόρκιζε όχι μία, αλλά δύο κατάρες. Ο Ρομπέρτο «ξανάχτισε» την καριέρα του στον Πειραιά και προχθές το βράδυ πήρε την τέλεια (για αθλητή) εκδίκηση από την πρώην ομάδα του και όσους τον χλεύαζαν. Πριν λίγο καιρό, μετά την εμφάνισή του στο Βέλγιο με την Αντερλεχτ, ο πρόεδρος και ο προπονητής της Μπενφίκα, σε μία συζήτησή τους, συμφώνησαν ότι στην περίπτωση του Ισπανού, είχαν κάνει μεγάλο λάθος. Λες και το 'βλεπαν ότι θα το πλήρωναν πολύ ακριβά. Στο ματς της Λισσαβώνας, η λάθος αντίδρασή του στο γκολ του Οσκαρ Καρντόσο ήταν η ευκαιρία που έψαχναν οι Πορτογάλοι για να τον χλευάσουν και πάλι. Προχθές το βράδυ, τους... έψαχνε μετά το ματς, να ρωτήσει τι θα έγραφαν για την εμφάνισή του.
Ηταν η βραδιά που έγινε ο «άγιος Ρομπέρτο». Ολο το Καραϊσκάκη όρθιο να τον αποθεώνει, να φωνάζει «Ρομπέρτο αλάνι για πάντα στο λιμάνι». Με τέτοιες εμφανίσεις βέβαια, μία κουβέντα είναι αυτή. Τον βλέπουν και στη Μαδρίτη και θα τρίβουν τα χέρια τους για την έτοιμη λύση που έχουν, αν ο Μουρίνιο, πάρει πίσω τον Κουρτουά το καλοκαίρι. Μέχρι τότε βέβαια, τρίβουν τα χέρια τους στον Ολυμπιακό, που βρήκαν σούπερ γκολκίπερ για τη φετινή περίοδο. Και μάλιστα ξένο. Απίστευτο για την ιστορία του Ολυμπιακού (η άλλη κατάρα που λέγαμε). Τα τελευταία 40 χρόνια θυμάται κανείς τον Κελεσίδη, τον Σαργκάνη, τον Νικοπολίδη. Ολοι Ελληνες. Αυτοί ήταν ανίκητοι, με διάρκεια, σε βάθος χρόνου. Ξένος; Κανείς. Σαν να τους κυνηγούσε μία «κατάρα». Οσοι είχαν έρθει με μεγάλο όνομα, «γελοιοποιήθηκαν». Οι παλιότεροι θα θυμούνται την ιστορία του Πολωνού Καζιμιέρσκι, που έπαιξε λίγους μήνες το 1987 και αργότερα πληροφορήθηκε ότι του «κόλλησε» και η «ρεστινιά» ότι δεν έβλεπε καλά («έσκιζε τα ρούχα του» ότι η όρασή του ήταν μια χαρά). Οι νεότεροι δεν έχουν ξεχάσει τον Αργεντινό Κοστάντσο, που πριν δύο χρόνια επίσης έπαιξε μέχρι τον Οκτώβριο και φεύγοντας το «γύρισε» στο... ψάρεμα. Ακόμη και ο Μέγερι, δεν κατάφερε να γίνει βασικός και αναντικατάστατος, ούτε ο ήρωας της Μόσχας, Κάρολ, που σήμερα είναι τρίτος στη σειρά.
Ο Ρομπέρτο έγινε και «εξορκιστής», δικαιώνεται χιλιόμετρα μακριά από τη γενέτειρά του Μαδρίτη και το απολαμβάνει. Την αποθέωση του κόσμου, του Μίτσελ και των συμπαικτών του μετά τη λήξη του αγώνα, στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια. Κέρδισε αυτό που όπως έχει πει θεωρεί πιο σημαντικό: Την εμπιστοσύνη. Ο ίδιος δεν την έχασε ποτέ. «Αν εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου είναι βέβαιο ότι θα φτάσεις στο υψηλότερο επίπεδο» είχε πει τα χρόνια της αμφισβήτησης. Και να πού έφτασε. Η δουλειά όπως έχει εξηγήσει είναι το «μυστικό». Και κάτι ακόμη: «Να μαθαίνεις από εκείνους που έχουν καθιερωθεί». Το έκανε όταν ήταν πίσω από τον Μολίνα και τον Λέο Φράνκο, του άρεσε πάντα να παρακολουθεί τον Κανιθάρες και τον Μπουφόν. Περίμενε τη δική του ώρα, τη δική του ευκαιρία. Χρειάστηκε να περιμένει πολύ, αλλά τώρα πια ξέρει ότι πήρε τον δρόμο για την κορυφή...
«ΑΥΤΟΣ ΣΤΟΥΣ 16, ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΕΣΤΟΡΙΛ»
Στα 27 του είχε κάνει σούπερ μεταγραφές (για γκολκίπερ). Το καλοκαίρι του 2010, η Μπενφίκα είχε δώσει 8,5 εκατομμύρια για να τον πάρει από την Ατλέτικο. Ενα χρόνο μετά, η Σαραγόσα 8,6 εκατ. στους Πορτογάλους. Και το καλοκαίρι, 6 η Ατλέτικο, πάλι στη Μπενφίκα, στην οποία- στο μεταξύ- είχε επιστρέψει.
Ενας περίεργος κύκλος καριέρας και χρημάτων (πάνω από 26 εκατ.!), πάντα μεταξύ ίδιων συλλόγων, για έναν γκολκίπερ όμως που δεν μπορούσε να στεριώσει πουθενά. Κι αυτό ήταν το λιγότερο. Η εμπειρία στη Λισσαβώνα ήταν τραυματική. Το σκιτσάκι με το κοτόπουλο τον ακολουθούσε παντού. Ο κόσμος δεν ήθελε να βλέπει τον «κοτοπουλά». Η επιμονή του Μίτσελ για απόκτηση γκολκίπερ τον έφερε στα μέρη μας. Πού να 'ξερε εκείνο το ζεστό μεσημέρι της 25ης Ιουλίου, όταν έφτασε στην Αθήνα ότι θα ξόρκιζε όχι μία, αλλά δύο κατάρες. Ο Ρομπέρτο «ξανάχτισε» την καριέρα του στον Πειραιά και προχθές το βράδυ πήρε την τέλεια (για αθλητή) εκδίκηση από την πρώην ομάδα του και όσους τον χλεύαζαν. Πριν λίγο καιρό, μετά την εμφάνισή του στο Βέλγιο με την Αντερλεχτ, ο πρόεδρος και ο προπονητής της Μπενφίκα, σε μία συζήτησή τους, συμφώνησαν ότι στην περίπτωση του Ισπανού, είχαν κάνει μεγάλο λάθος. Λες και το 'βλεπαν ότι θα το πλήρωναν πολύ ακριβά. Στο ματς της Λισσαβώνας, η λάθος αντίδρασή του στο γκολ του Οσκαρ Καρντόσο ήταν η ευκαιρία που έψαχναν οι Πορτογάλοι για να τον χλευάσουν και πάλι. Προχθές το βράδυ, τους... έψαχνε μετά το ματς, να ρωτήσει τι θα έγραφαν για την εμφάνισή του.
Ηταν η βραδιά που έγινε ο «άγιος Ρομπέρτο». Ολο το Καραϊσκάκη όρθιο να τον αποθεώνει, να φωνάζει «Ρομπέρτο αλάνι για πάντα στο λιμάνι». Με τέτοιες εμφανίσεις βέβαια, μία κουβέντα είναι αυτή. Τον βλέπουν και στη Μαδρίτη και θα τρίβουν τα χέρια τους για την έτοιμη λύση που έχουν, αν ο Μουρίνιο, πάρει πίσω τον Κουρτουά το καλοκαίρι. Μέχρι τότε βέβαια, τρίβουν τα χέρια τους στον Ολυμπιακό, που βρήκαν σούπερ γκολκίπερ για τη φετινή περίοδο. Και μάλιστα ξένο. Απίστευτο για την ιστορία του Ολυμπιακού (η άλλη κατάρα που λέγαμε). Τα τελευταία 40 χρόνια θυμάται κανείς τον Κελεσίδη, τον Σαργκάνη, τον Νικοπολίδη. Ολοι Ελληνες. Αυτοί ήταν ανίκητοι, με διάρκεια, σε βάθος χρόνου. Ξένος; Κανείς. Σαν να τους κυνηγούσε μία «κατάρα». Οσοι είχαν έρθει με μεγάλο όνομα, «γελοιοποιήθηκαν». Οι παλιότεροι θα θυμούνται την ιστορία του Πολωνού Καζιμιέρσκι, που έπαιξε λίγους μήνες το 1987 και αργότερα πληροφορήθηκε ότι του «κόλλησε» και η «ρεστινιά» ότι δεν έβλεπε καλά («έσκιζε τα ρούχα του» ότι η όρασή του ήταν μια χαρά). Οι νεότεροι δεν έχουν ξεχάσει τον Αργεντινό Κοστάντσο, που πριν δύο χρόνια επίσης έπαιξε μέχρι τον Οκτώβριο και φεύγοντας το «γύρισε» στο... ψάρεμα. Ακόμη και ο Μέγερι, δεν κατάφερε να γίνει βασικός και αναντικατάστατος, ούτε ο ήρωας της Μόσχας, Κάρολ, που σήμερα είναι τρίτος στη σειρά.
Ο Ρομπέρτο έγινε και «εξορκιστής», δικαιώνεται χιλιόμετρα μακριά από τη γενέτειρά του Μαδρίτη και το απολαμβάνει. Την αποθέωση του κόσμου, του Μίτσελ και των συμπαικτών του μετά τη λήξη του αγώνα, στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια. Κέρδισε αυτό που όπως έχει πει θεωρεί πιο σημαντικό: Την εμπιστοσύνη. Ο ίδιος δεν την έχασε ποτέ. «Αν εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου είναι βέβαιο ότι θα φτάσεις στο υψηλότερο επίπεδο» είχε πει τα χρόνια της αμφισβήτησης. Και να πού έφτασε. Η δουλειά όπως έχει εξηγήσει είναι το «μυστικό». Και κάτι ακόμη: «Να μαθαίνεις από εκείνους που έχουν καθιερωθεί». Το έκανε όταν ήταν πίσω από τον Μολίνα και τον Λέο Φράνκο, του άρεσε πάντα να παρακολουθεί τον Κανιθάρες και τον Μπουφόν. Περίμενε τη δική του ώρα, τη δική του ευκαιρία. Χρειάστηκε να περιμένει πολύ, αλλά τώρα πια ξέρει ότι πήρε τον δρόμο για την κορυφή...
«ΑΥΤΟΣ ΣΤΟΥΣ 16, ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΕΣΤΟΡΙΛ»
Για ένα χρόνο υπέφερε στη Λισσαβώνα. Πλήρωνε ακριβά έστω κι ένα λάθος, επειδή ακριβώς είχε στοιχίσει μία περιουσία στην Μπενφίκα. Τώρα, υποφέρουν στην Πορτογαλία, που βλέπουν τον Ρομπέρτο να τους «πετάει έξω» από το Τσάμπιονς Λιγκ. Τα σχόλια οπαδών της Μπενφίκα σε σάιτ είναι ενδεικτικά: «Είστε εγκληματίες, Ζεσούς και διοίκηση. Τερματοφύλακας που χαρίζει προκρίσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ξέρετε πολλούς τέτοιους;». «Τον είχαμε στην ομάδα μας και δεν τον εκτιμήσαμε ποτέ όπως θα έπρεπε. Τώρα, αυτός θα παίζει στους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ και εμείς με την Εστορίλ και τη Ρίο Αβε». Και μηνύματα πικρίας: «Κύριε Ρομπέρτο, με εμάς δεν τα πιάνατε αυτά». Ας μην τον λέγατε «κοτοπουλά», θα μπορούσε να απαντήσει...
Πηγή: www.sportday.gr
0 comments:
Post a Comment