Δεν είναι απλό, δεν είναι καθόλου εύκολο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτό που κάνει ο Μήτρογλου.
Σε όλα σχεδόν τα κρίσιμα ματς γκολ. Και όχι μόνο, σε όλα σχεδόν τα κρίσιμα ματς MVP. Γιατί για παράδειγμα, στη Λισσαβώνα δεν σκόραρε κόντρα στην Μπενφίκα, αλλά ποιος ξεχνά την ασίστ του με το τακουνάκι στο γκολ του Τσόρι.
Άλλωστε επί της ουσίας εκεί κρίθηκε στο ντέρμπι. Ο Ολυμπιακός δεν ήταν ανώτερος ή καλύτερος από τον Παναθηναϊκό. Θα έλεγα μάλιστα ότι στα σημεία στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός υπερτερούσε. Οι δικοί του όμως ποδοσφαιριστές όταν βρέθηκαν απέναντι από τον Ρομπέρτο είτε δεν σημάδεψαν σωστά, είτε ηττήθηκαν. Ο Μήτρογλου τρεις φορές βρέθηκε απέναντι από τον Καπίνο και οι τρεις ήταν οι μεγαλύτερες φάσεις του Ολυμπιακού στο ματς.
Στην πρώτη περίπτωση στο πρώτο μέρος ο Καπίνο έκανε εξαιρετική επέμβαση στην κεφαλιά του Μήτρογλου, στη δεύτερη όταν ο Μήτρογλου πήρε το ριμπάουντ από την εκτέλεση φάουλ το γκολ δεν ήρθε επειδή τα σώματα των παικτών του Παναθηναϊκού την τελευταία στιγμή σταμάτησαν την πορεία της μπάλας προς τα δίχτυα. Στην τρίτη ήρθε το καθοριστικό γκολ, το οποίο μάλιστα δεν είναι μόνο η εκτέλεση του Μήτρογλου, η οποία ήταν εξαιρετική, σε αντίθεση με αυτές των Μέντες και Φιγκερόα που βρέθηκαν σε ανάλογα σημεία, αλλά και η δημιουργία της φάσης. Ο Μήτρογλου σχεδόν έφτιαξε μόνος του το γκολ που πέτυχε, με την τεχνική του, το πείσμα και το γεγονός ότι δεν έπεσε στο έδαφος όταν ο Τριανταφυλλόπουλος προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον ρίξει.
Από την δική του ενέργεια ξεκίνησε το γκολ που έκρινε το ντέρμπι.
Οσο για τον Παναθηναϊκό, ναι μεν έχασε το ματς και τους βαθμούς,αλλά όπως πολύ σωστά είπε και ο προπονητής του κέρδισε τον σεβασμό. Στο συγκεκριμένο ματς χάρη στην τακτική του προπονητή του και το πάθος των παικτών του, έκρυψε σχεδόν όλες τις αδυναμίες του, ήταν στο δεύτερο ημίχρονο και στα σημεία καλύτερος από τον μεγάλο αντίπαλό του και η διαφορά ποιότητας που δεδομένα υπάρχει ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν φάνηκε...
Σε όλα σχεδόν τα κρίσιμα ματς γκολ. Και όχι μόνο, σε όλα σχεδόν τα κρίσιμα ματς MVP. Γιατί για παράδειγμα, στη Λισσαβώνα δεν σκόραρε κόντρα στην Μπενφίκα, αλλά ποιος ξεχνά την ασίστ του με το τακουνάκι στο γκολ του Τσόρι.
Άλλωστε επί της ουσίας εκεί κρίθηκε στο ντέρμπι. Ο Ολυμπιακός δεν ήταν ανώτερος ή καλύτερος από τον Παναθηναϊκό. Θα έλεγα μάλιστα ότι στα σημεία στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός υπερτερούσε. Οι δικοί του όμως ποδοσφαιριστές όταν βρέθηκαν απέναντι από τον Ρομπέρτο είτε δεν σημάδεψαν σωστά, είτε ηττήθηκαν. Ο Μήτρογλου τρεις φορές βρέθηκε απέναντι από τον Καπίνο και οι τρεις ήταν οι μεγαλύτερες φάσεις του Ολυμπιακού στο ματς.
Στην πρώτη περίπτωση στο πρώτο μέρος ο Καπίνο έκανε εξαιρετική επέμβαση στην κεφαλιά του Μήτρογλου, στη δεύτερη όταν ο Μήτρογλου πήρε το ριμπάουντ από την εκτέλεση φάουλ το γκολ δεν ήρθε επειδή τα σώματα των παικτών του Παναθηναϊκού την τελευταία στιγμή σταμάτησαν την πορεία της μπάλας προς τα δίχτυα. Στην τρίτη ήρθε το καθοριστικό γκολ, το οποίο μάλιστα δεν είναι μόνο η εκτέλεση του Μήτρογλου, η οποία ήταν εξαιρετική, σε αντίθεση με αυτές των Μέντες και Φιγκερόα που βρέθηκαν σε ανάλογα σημεία, αλλά και η δημιουργία της φάσης. Ο Μήτρογλου σχεδόν έφτιαξε μόνος του το γκολ που πέτυχε, με την τεχνική του, το πείσμα και το γεγονός ότι δεν έπεσε στο έδαφος όταν ο Τριανταφυλλόπουλος προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον ρίξει.
Από την δική του ενέργεια ξεκίνησε το γκολ που έκρινε το ντέρμπι.
Οσο για τον Παναθηναϊκό, ναι μεν έχασε το ματς και τους βαθμούς,αλλά όπως πολύ σωστά είπε και ο προπονητής του κέρδισε τον σεβασμό. Στο συγκεκριμένο ματς χάρη στην τακτική του προπονητή του και το πάθος των παικτών του, έκρυψε σχεδόν όλες τις αδυναμίες του, ήταν στο δεύτερο ημίχρονο και στα σημεία καλύτερος από τον μεγάλο αντίπαλό του και η διαφορά ποιότητας που δεδομένα υπάρχει ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν φάνηκε...
Πηγή: www.sportday.gr
0 comments:
Post a Comment