Ξεχνάει τι έγινε στη Λισαβόνα, τα χαμένα πρώτα ημίχρονα στην Ελλάδα και την ... ευκολία στο γκολ του Μήτρογλου. Ο Αντώνης Καρπετόπουλος επισκευάζει τον σκληρό δίσκο του Ολυμπιακού και προτείνει τι πρέπει να διαγράψουν οι "ερυθρόλευκοι" για να νικήσουν την Μπενφίκα.
Θα κερδίσει ο Ολυμπιακός την Μπενφίκα και θα σφραγίσει το εισιτήριο για τους 16 του Τσάμπιονς λιγκ; Ναι, αν διαγράψει από το σκληρό δίσκο του για ένα βράδυ τρία πράγματα: 1) το πρώτο ματς που έγινε στη Λισαβόνα 2) τον τρόπο που παίζει στην Ελλάδα, που χαρακτηρίζεται από την κακή συνήθεια να πετάει ένα ημίχρονο, το οποίο μάλιστα συνήθως ελέγχει 3) την ευκολία στο γκολ του Μήτρογλου.Επαναλαμβάνω ότι αυτά πρέπει να τα ξεχάσει, δηλαδή να μην ποντάρει πάνω τους. Μακάρι π.χ για τον Ολυμπιακό ο Μήτρογλου να βάλει πέντε γκολ: όμως πριν ξεκινήσει το ματς δεν μπορεί η ομάδα να ποντάρει ότι θα καθαρίσει πάλι ο ένας (και σούπερ φορμαρισμένος) σκόρερ της - πρέπει κάτι να κάνουν και οι άλλοι.
Απόψε οι ακραίοι του επιθετικοί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες και χώρους από τον φορ του Ολυμπιακού που θα έχει δυο και τρεις παίκτες συχνά πάνω του – περίπου όπως συνέβη και με την Παρί.Το πρώτο ματς είναι εύκολο να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα: στην πραγματικότητα στη Λισσαβόνα δεν έχασε τη νίκη στο δεύτερο ημίχρονο, όταν άρχισε ο κατακλυσμός, αλλά στο πρώτο, όταν έμεινε στο 1-0 πετώντας τις ευκαιρίες που έχτισε στις αντεπιθέσεις. Στο δεύτερο ημίχρονο, και ειδικά στο τέλος, ο Ολυμπιακός πλήρωσε τον τρόπο που αμύνθηκε.
Οι παίκτες του εμφανώς πίστεψαν ότι μπορεί ν αντέξουν στην πίεση της Μπενφίκα αφήνοντας τους τη μπάλα, όπως συνέβη στο πρώτο ημίχρονο του ματς με την Αντερλεχτ και όπως συνέβη και με την Παρί στην Αθήνα. Η ομάδα επιχείρησε να κάνει κάτι που δεν ξέρει καλά, ίσως γιατί για αυτό δεν είχε προετοιμαστεί. Το επιχείρησε με τη σιγουριά της ομάδας που δεν είχε δεχτεί γκολ στα προηγούμενα ματς και το έκανε κατά τη γνώμη μου και με την ενθάρρυνση του προπονητή της, που λόγω των συνθηκών πόνταρε στο να μην παιχτεί στο τέλος πολύ ποδόσφαιρο: ο Μίτσελ, επειδή δεν μπορεί ούτε να κάνει πέντε αλλαγές και να βγάλει όλους τους χαφ και τους κυνηγούς του, ούτε να πάρει τάιμ άουτ φόρτωσε τη μεσαία γραμμή με φρέσκους παίκτες (Γιαταμπαρέ, Εντινγκά), πρόσθεσε ένα αμυντικό, (το Μεντζανί) αλλά το αποτέλεσμα ήταν να χαλάσει η καλή χημεία που η ομάδα είχε στην πρώτη ώρα: ο Μήτρογλου "βγαίνει" από το ματς σιγά σιγά, ο Μανιάτης καταλήγει να παίζει αριστερό χαφ, τα άκρα αδειάζουν και ο Ολυμπιακός παίζει με το χρονόμετρο.
Στο ποδόσφαιρο η δυνατότητα παρέμβασης του προπονητή, όταν το ματς αρχίσει, είναι μικρή. Οι παίκτες πρέπει να βγάλουν στο γήπεδο αυτό για το οποίο έχουν προετοιμαστεί ή να καταφέρουν να προσαρμοστούν στις συνθήκες του αγώνα, έτσι όπως αυτές διαμορφώνονται: τον κατακλυσμό δεν τον περίμενε κανείς! Από την άλλη είναι δύσκολο να περιμένει ο Ολυμπιακός απόψε την βραχυκυκλωμένη και υπερβολικά απλωμένη Μπενφίκα του πρώτου ημίχρονο της Λισαβόνας: αρκεί π.χ ο Μήτροβιτς (αντί του φλύαρου Όλα Τζον) για να προσθέσει επικινδυνότητα στην επίθεση των «Αετών». Αρα τα όσα έγιναν στο ματς το πρώτο δεν πρέπει να απασχολήσουν το μυαλό κανενός στον Ολυμπιακό.
Ο Μίτσελ στο ζήτημα της προετοιμασίας παίρνει συχνά μέτριο βαθμό, στην διαχείριση των αγώνων, όμως, αν αυτοί γίνονται υπο κανονικές συνθήκες, δεν έχει πρόβλημα: δεν μπορούμε προφανώς να τα έχουμε όλα. Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα γρήγορη, θεαματική και ωραία να τη βλέπεις, αλλά δεν είναι πολύ έξυπνη, ώστε να κλέβει ματς, ούτε χαμαιλεόντια – αν του πάρεις τη μπάλα μπορείς να τον μπλέξεις: του συνέβη στη Λισσαβώνα στο τέλος, αλλά και με την Παρί στην Αθήνα – εν μέρει και στο σαββατιάτικο ντέρμπι.
Το περασμένο Σάββατο ο απλοϊκός ΠΑΟ με επτά παίκτες διαρκώς πίσω από τη μπάλα και τρεις χύμα μπροστά, του έκανε τέσσερις φάσεις στο δεύτερο ημίχρονο. Το καμπανάκι ενόψει Μπενφίκα χτύπησε πολύ δυνατά κι ελπίζω ο Μίτσελ και οι παίκτες του να το άκουσε: στην κορυφή της επίθεσης της Μπενφίκα παίζει ο Καρντόζο κι όχι ο φιλότιμος Μπέργκ. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι με την Μπενφίκα, που έρχεται να πάρει ένα αποτέλεσμα που μπορεί να της δώσει πρόκριση στους 16, χρειάζεται ο Ολυμπιακός να είναι καλύτερος για περισσότερα από 70 λεπτά και όχι απλά για ένα ημίχρονο.
Αν την πιάσει από το λαιμό, όπως την Παρί, κι αν οι ακραίοι του εκμεταλλευτούν τους χώρους που θα τους δώσει η αμυντική προσήλωση της Μπενφίκα στο Μήτρογλου, η νίκη μπορεί να ρθει και να είναι και σχετικά εύκολη. Αν όμως πεταχτεί πάλι το πρώτο ημίχρονο και περιμένουν όλοι από το Μήτρογλουνα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά μόνος – θα υπάρξουν καρδιοχτύπια: σκόρερ καλούς έχει και η Μπενφίκα. Μάλιστα αν είναι σε κάτι βελτιωμένη σε σχέση με το πρώτο ματς είναι ότι ο Ζεζούς σταμάτησε τα πειράματα και στην επίθεση η εντολή είναι σαφής: η ομάδα παίζει (πάλι…) πολύ για τον Καρντόζο που μέχρι το Σεπτέμβρη ήταν με μια βαλίτσα στο χέρι. Κι αυτός είναι που καθαρίζει για όλους.
Πριν το ματς υπάρχουν κάμποσα ερωτηματικά. Ο Μίτσελ θα περιμένει τον Τσόρι ώστε να έχει ένα ακόμα χειριστεί της μπάλας κόντρα στο χαλαρό πρέσινγκ των Πορτογάλων. Αν είναι καλά ο Μασάντο, δεν αποκλείω και μια μετατόπιση του Μανιάτη στα δεξιά της άμυνας, μολονότι ο Σαλίνο μοιάζει φορμαρισμένος και μπορεί να προσφέρει πολλά επιθετικά.
Σίγουρα για τον Ισπανό είναι δίλημμα ποιον θα διαλέξει μεταξύ Κάμπελ και Βάις – αν ο Σλοβάκος θύμωσε για το μη ξεκίνημά του στο ντέρμπι ίσως απόψε είναι η βραδιά του. Το βέβαιο είναι ότι ο Μίτσελ δεν θα βγάλει από το αρχικό σχήμα τον φορμαρισμένο Φουστέρ: είναι ο έξτρα παίκτης στην επίθεση και τη μεσαία γραμμή – αυτός που μπορεί να μπλέξει την άμυνα των Πορτογάλων πολύ.
Και βέβαια θα υπάρξει προβληματισμός και για το αν θα παίξει ο Σαβιόλα: η παρουσία του εξασφαλίζει χώρους στο Μήτρογλου, όμως στερεί από τη μεσαία γραμμή δυναμισμό και καλύψεις.Ο πρώτος Ολυμπιακός του Βαλβέρδε ένα βράδυ για το Γιουρόπα Καπ είχε διαλύσει τη Μπενφίκα στο Καραϊσκάκη: έφτανε τότε ένα μεγάλο ματς του Ντιόγο – λέγοντας το τώρα ακούγεται σαν παραμύθι. Εκείνος ο Ολυμπιακός είχε εκμεταλλευτεί την κακή συνήθεια των Πορτογάλλων να παίζουν οριζόντιο ποδόσφαιρο και τους είχε κλέψει πολλές φορές τη μπάλα στα τρία – τέταρτα του γηπέδου, στο χώρο μπροστά από την άμυνα τους και πίσω από τη μεσαία γραμμή. Στη θέση του Μίτσελ θα έριχνα μια ματιά σε εκείνο το βίντεο: κάποιες ομάδες κάποιες κακές συνήθειες τις κουβαλάνε στο DNA τους.
Πηγή : www.sport24.gr
0 comments:
Post a Comment